Leven is goed, leven is mooi. De liefde zit in de lucht! De lente komt eraan! De zon breekt soms even door (?) en dat gaat gepaard met de heerlijke klanken van Empire of the Sun.
Maar helaas kunnen we niet lang van de eerste zonnestraaltjes genieten, want iedereen heeft het natuurlijk weer druk druk en nog eens druk. We rennen van vergadering naar feest naar college naar etentje. En ons hart voor cultuur wil ook nog wel eens gaan kloppen, en daarvoor is nu iets nieuws!! In Eindhoven is nu een 5 minuten museum. Er staat één kunstwerk die je even kunt bewonderen. Dat volgens kunstcritice zelfs maar 5 minuten nodig heeft om bewonderd te worden. Het concept richt zich op kunstwerken die zoveel energie en impact hebben dat je ze individueel wilt ervaren zonder dat ze opgaan in de grote massa. Wie erg onder de indruk is mag vast wel wat langer blijven. De toegang is gratis, maar dat mag ook wel voor verblijf van slechts 300 seconden.
5 Minuten Museum
Strijp X - gebouw SBP (onderdeel van de Hoge Rug)
EindhovenT: (06) 24912934
info@5-mm.nl
http://www.leukedingendoen.nl/click.aspx?url=http://www.5-mm.nl
Dus nu niet met z'n allen zeuren "ik heb geen tijd voor kunst en cultuur", laten we gewoon van de zon, de kunst, het leven en de muziek genieten!
zaterdag 20 februari 2010
zondag 31 januari 2010
woensdag 27 januari 2010
Eigenlijk zou ik moeten studeren, flitst er duizend maal door mijn hoofd. Maar even pauze houden kan toch geen kwaad? Even een beker stracciatella-yoghurt leeglepelen en even een paar gemiste afleveringen van sex and the city kijken. Even surfen op het internet en zo is het even al weer snel drie uur.
Maar dan kom ik op de site van Michael Wolf. Hij is een fotograaf, voornamelijk van architectuur. Bij de fotoreeks "Tokyo subway dreams" stoppen mijn vingers met klikken en stoppen mijn hersenen met het beschuldigen van mezelf van het nietsdoen.
Veel over de foto's wil ik niet kwijt, ik werd er door geraakt. De triestheid, de anonimiteit, het stadsbeeld van nu in Tokyo. Hopelijk niet het stadsbeeld van Nederland in de toekomst.









Maar dan kom ik op de site van Michael Wolf. Hij is een fotograaf, voornamelijk van architectuur. Bij de fotoreeks "Tokyo subway dreams" stoppen mijn vingers met klikken en stoppen mijn hersenen met het beschuldigen van mezelf van het nietsdoen.
Veel over de foto's wil ik niet kwijt, ik werd er door geraakt. De triestheid, de anonimiteit, het stadsbeeld van nu in Tokyo. Hopelijk niet het stadsbeeld van Nederland in de toekomst.









zondag 8 november 2009
Papillon in Amsterdam

Zoals een vlinder plots zijn vleugels openklapt en de prachtigste kleuren toont, zo kwam ik afgelopen weekend op het station een vriendin tegen. Zij stond daar plots, weliswaar wat moe, maar met de prachtigste vraag. Of ik misschien mee wil? Naar een concert? Een concert - de vleugels klappen open: een kleurenexplosie - van The Editors?
Heiniken Music Hall Amsterdam 01-05-2009
Abonneren op:
Posts (Atom)




